Mechanizmy obronne są niezależne od inteligencji

Człowiek stosuje mechanizmy obronne w celu „lepszego” radzenia sobie z wewnętrznymi instancjami psychiki (id i superego) i z otaczającym go światem. Niewątpliwie bezpośrednią korzyścią ze stosowania opisanych technik obrony jest, chwilowa przynajmniej, redukcja napięcia lękowego – na dłuższą metę okazuje się jednak, że przynoszą one nieodwracalne szkody, gdy już zaczynają „żyć własnym życiem”, a więc wymykają się spod świadomej kontroli. Mechanizmy obronne są manewrem dyplomatycznym, którego celem jest odsunięcie problemu albo zignorowanie go. W chwili gdy człowiek traci świadomą kontrolę nad tymi manewrami, uprzednia dyplomacja zamienia się w oszukiwanie samego siebie, powodując coraz większe szkody w psychice, aż po wystąpienie nerwicy czy wręcz psychozy. Ze strategicznego punktu widzenia mechanizmy obronne wydają się być inteligentnym posunięciem, zwłaszcza wówczas, gdy dzięki nim udaje się zmylić otoczenie. Trudno natomiast uchwycić moment, w którym dyplomacja zamienia się w oszukiwanie siebie samego; wówczas mechanizmy obronne – już jako działanie nieświadome – tracą wszelki sens i przynoszą wyłącznie szkodę jednostce.

Witam, mam na imię Jolanta i za pomocą tego bloga chciałabym Wam przekazać jak bardzo ważnym zjawiskiem jest edukacja. Mam nadzieję, że wiedza, którą dostaniecie, pomoże wam z rozwojem waszej kariery!
error: Content is protected !!