O mechanizmach identyfikacji

Proces kształtowania się superego w strukturze osobowości dziecka przez ciągłe doświadczanie bezsilności i introjekcję norm i wzorów autorytetów. Im bardziej surowe, rygorystyczne i autorytarne są metody wychowawcze rodziców, tym bardziej rygorystyczne i twardsze staje się superego dziecka. W ten sposób utrwala się postawa bezsilności: „Żaden opór ani sprzeciw nie ma sensu, i tak jestem wobec niego bezsilny, nic się na to nie poradzi, bo takie są normy, najlepiej więc się ich trzymać, akceptować je, realizować i egzekwować ich przestrzeganie u innych”. Pragnienie przeciwstawienia się zostaje zdławione już we wczesnym dzieciństwie, a wniosek jest jeden: nie warto być nieposłusznym! Przy liberalnym stylu wychowawczym, gdzie stosowanie kar jest rzadkością, a dziecko nie jest zmuszane do subordynacji i ograniczeń i wolno mu wyrażać protest, superego nie odgrywa dominującej roli w strukturze jego osobowości. Oczywiście nie do pomyślenia jest rozwój osobowości bez jakichkolwiek norm. Nawet w skrajnie liberalnym wychowaniu istnieją określone normy, których należy przestrzegać. Normy te również ulegają introjekcji i wpływają na kształtowanie się superego. Istotne jest w tym wypadku zrozumienie, że chodzi o różny stopień rozbudowania superego – od słabego po bardzo silne.

Witam, mam na imię Jolanta i za pomocą tego bloga chciałabym Wam przekazać jak bardzo ważnym zjawiskiem jest edukacja. Mam nadzieję, że wiedza, którą dostaniecie, pomoże wam z rozwojem waszej kariery!
error: Content is protected !!