Przykład działania racjonalizacji

Kierownik działu kadr pewnej firmy, został poproszony o udzielenie wywiadu telewizyjnego na temat metod doboru personelu. Knut B. dotychczas nigdy nie występował w telewizji, przestraszył się więc, że nie da sobie rady w nowej sytuacji. Nie potrafił jednak otwarcie przyznać się do swoich obaw ani wobec samego siebie, ani, tym bardziej, wobec dziennikarza telewizyjnego; poprosił więc o czas do namysłu, jednocześnie tłumacząc się: „W tej chwili jestem bardzo zajęty, nie mam czasu na takie zabawy. Nasz rzecznik nawiąże z panem kontakt”. Następnie zwrócił się do rzecznika firmy, znów dorabiając racjonalną argumentację: „Byłbym rad, gdyby udzielił pan tego wywiadu i ogólnie opowiedział o naszych metodach działania. Gdybym ja wystąpił, wówczas powstałoby ryzyko, że pytania będą zbyt szczegółowe, a nie byłoby dobrze informować szerokiej opinii publicznej o detalach naszej działalności”. Knut B. ani słowem nie wspomniał o faktycznej przyczynie swojej rezygnacji – o lęku przed publicznym wystąpieniem i ryzykiem ośmieszenia się.

Witam, mam na imię Jolanta i za pomocą tego bloga chciałabym Wam przekazać jak bardzo ważnym zjawiskiem jest edukacja. Mam nadzieję, że wiedza, którą dostaniecie, pomoże wam z rozwojem waszej kariery!
error: Content is protected !!