Reakcje upozorowane służą do oszukiwania samego siebie i otoczenia

Otoczenie jednak wyczuwa intuicyjnie czyjeś autentyczne uczucia, toteż reakcje te w paradoksalny sposób stają się zaprzeczeniem samych siebie. „Ponieważ nie czynią, co wiedzą” – nie okazują swoich prawdziwych uczuć. Szczerość uczuć i otwarte wyrażanie własnego zdania kosztuje mniej wysiłku niż pozorowanie reakcji, które pochłania sporo energii psychicznej i powoduje przykre napięcie mięśniowe („zbroja” z mięśni). Reakcje upozorowane wymagają też stałej kontroli i czujności; dzięki spontanicznej szczerości reakcji człowiek czuje się luźny i swobodny. Zachowuj się zgodnie z tym, co czujesz. Nie ukrywaj i nie kontroluj emocji, nawet jeśli okaże się to niedyplomatyczne. Wystarczająco złym obyczajem jest dyplomacja polityków, polegająca na przywdziewaniu owczej skóry przez wilki  albo wilczej skóry przez owce. Mechanizm reakcji upozorowanych jest tak samo szkodliwy w polityce światowej, jak i w zachowaniach jednostki. Wewnętrzny mikrokosmos zawiera się w politycznym makrokosmosie międzynarodowych stosunków. Dlatego uważam, że politycy powinni być obowiązkowo poddawani psychoterapii; jest to jednak utopijna idea wobec obecnego autowizerunku i samooceny większości polityków.

Witam, mam na imię Jolanta i za pomocą tego bloga chciałabym Wam przekazać jak bardzo ważnym zjawiskiem jest edukacja. Mam nadzieję, że wiedza, którą dostaniecie, pomoże wam z rozwojem waszej kariery!
error: Content is protected !!