Subego

Usprawiedliwia się i tłumaczy: Bardzo się starałem, ale nie potrafię. Uczyniłem nadludzki wysiłek. Jestem słaby i boję się, ale zrobię wszystko, byle tylko was zadowolić. Perls porównuje superego i subego do dwóch klownów, którzy „odgrywają na scenie naszej wyobraźni skecz polegający na samoudręczaniu się”. Jest on zdania, że obie te instancje dzielą naturę ludzką na dwie warstwy: kontrolującego „pana” (superego) i poddawanego kontroli, nieszczęsnego, wiecznie usprawiedliwiającego się „poddanego” {subego), w rezultacie czego jednostka traci integralność wewnętrzną i wyobcowuje się z samej siebie. Rozbudowane i dominujące superego sprzyja tworzeniu się osobowości neurotycznej, gdyż, jak wiadomo, droga do piekła jest wybrukowana „słusznymi” żądaniami superego. Superego dąży do perfekcyjnego przestrzegania norm, które mają budzić nieustanny lęk i onieśmielenie. Rezultatem tego jest permanentna krytyka własnej osoby i zachowań innych ludzi. Surowe superego stawia wymagania i żąda sankcji (np. rezygnacji ze współżycia seksualnego, hamowania dążeń agresywnych, utrzymania stałego pensum osiągnięć, pensum treningu), co nierzadko nabiera tak skrajnych rozmiarów, że człowiek staje się wrogiem wszelkich popędów, traci zdolność doznań zmysłowych i przejawia zaburzenia osobowości. W takim przypadku celem psychoterapii jednostki jest przede wszystkim likwidacja nadmiernie surowego superego i odciążenie ego.

Witam, mam na imię Jolanta i za pomocą tego bloga chciałabym Wam przekazać jak bardzo ważnym zjawiskiem jest edukacja. Mam nadzieję, że wiedza, którą dostaniecie, pomoże wam z rozwojem waszej kariery!
error: Content is protected !!